WuivendRiet

LANDVERKENNERS

6 september – 5 oktober 2008


home

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 


Mei 2008

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.


LANDUITZICHT
Vanaf de bochtige dijk van de Zaan duik je vlak voor Oost-Knollendam nog voor de rechthoekige begraafplaats de polder in, de richting van het huis van Joke Konijn op. De weg kronkelt een beetje langs de sloten en voorbij de eerste boerderij lijkt het een tracé te zijn ontstaan gebaseerd op een hink stap sprong om droge voeten te behouden. De weg slingert van links naar rechts. Aan weerskanten sloten en voor je water, steeds op andere hoogtes. Voor ligt het niveau van het brede water, opeens, hoger dan de weg.
Keer op keer ervaar je een nieuwe horizon. Het water weerspiegelt de lucht en de wolken en verschaft zo aan het landschap een onmetelijke ruimte. Het overbruggen van de hoogteverschillen heeft iets weg van een duikvlucht. Je snelt naar beneden, het veen en weide gebied in. Het landschap verandert van vogelperspectief naar kikvorsperspectief.
Het getjilp van de vele weidevogels en kwaken van de kikkers begeleiden die ervaring. Juist in dit ogenschijnlijke vlakke, typische Hollandse land tellen de hoogte verschillen.

De kunstwerken van Joost van Haaften en Harald Schole zijn gemaakt van het materiaal dat uit het land en uit de omgeving afkomstig is; wilgentakken, banen blauwe stof die zo uit een boerenkiel gescheurd kunnen zijn. Kleurrijk stevig textiel dat je bij industriële verpakkingen wel tegenkomt. Het werk komt uit het land, rijst uit het land op en zal er weer in terugkeren.
En in de tussentijd wil het ons het bereik laten zien, een prikkeling doen laten voelen. Is het kunstwerk een vliegtuig om dit groene welvarende continent te kunnen binnentreden?
Er worden aan de Afrikaanse kusten uit allerhande en direct beschikbare materialen vlotten en bootjes gebouwd om naar ons toe te komen. Welke keer zal het lukken of blijft het bij een droom? Land in zicht? Het land is verder dan het lijkt, de tocht duurt langer en vraagt veel talent om te overleven. Het land is niet in zicht. Er is over verteld hoe het er uit ziet. Het zijn verhalen vanuit een vogelvluchtperspectief. De details kom je niet te weten en het zijn verhalen die doen denken aan het boek van de bekendste vliegenier verteller: Le Petit Prince.
Het kunstwerk aan de rand van het weiland, waar het water als een lange startbaan achter ligt, neemt je mee.

Je kan gerust op het vliegtuig zitten en wegdromen naar verre oorden, het andere kunstwerk, eveneens van wilgentakken vervaardigt, vraagt je de ogen te openen. Een reusachtige kijker ligt te balanceren op de kruin van een over een sloot scheef gegroeide wilgenboom. Het biedt een zicht op het andere land, aan de overkant. Het is er natuurlijk groener en het moet er beter zijn. Aan de overkant, van de rivier, smal of breed, van elke sloot bevindt zich het ‘Promished Land’. Waarom buigt die wilg anders zo naar de overkant?
De kleurrijke banen textiel, die de constructie van wilgentakken begeleiden, veroorzaken een bijna caleidoscopisch effect. De betovering van een levendig en kleurrijk bestaan. Het kunstwerk biedt zicht, uitzicht en het is aan de beschouwer om inzicht te verwerven. Hoe zit dat met het beloofde land, van wie is dat eigenlijk?
Joost van Haaften
Harald Schole

tienfoto's
tienJoost van Haaften
tien&
tienHarald Scholte

 

© www.mariaschilder.nl

hoorens brethouwer